به گزارش اشراف، شیما ابوالفضلی: نبرد با سنگال برای بلژیک، همه‌چیز داشت. گل خوردن، ناامید شدن، دعوای درون تیمی، بیرون کشیدن ستاره‌های اصلی و در نهایت، یک بازگشت خیره‌کننده و به یاد ماندنی.

برای شیاطین سرخ فوتبال اروپا، این تکرار یک بازگشت افسانه‌ای دیگر بود. ماجرایی که در سال ۲۰۱۸ روبروی ژاپن اتفاق افتاد و حالا بعد از هشت سال با غلظتی حتی بیشتر، روبروی سنگال تکرار شود. حالا دیگر می‌توان گفت که بلژیکی‌ها، «تیم بازگشت‌ها» هستند. تیمی که ظاهرا خیلی خوب بلد است از قعر جهنم، به بهشت برگردد و مرگ را به زندگی گره بزند.

بلژیک در ظاهر، همه چیز را باخته بود اما نمی‌توان از تصمیم شجاعانه سرمربی تیم عبور کرد. وقتی که رودی گارسیا دو ستاره مهم را از ترکیب تیم خارج کرد و به جای صبر کردن برای جادوی از راه نرسیده دی بروینه و جرمی دوکو؛ راهکار نجات را در «ستاره کشی» جستجو کرد. اگر این تصمیم نتیجه نمی‌داد، گارسیا حتی صبح فردا را روی نیمکت بلژیک نمی‌دید اما حالا نه تنها او روی نیمکت تیم مانده، بلکه بلژیک هم همچنان بخشی از جام جهانی است.

پس از آن شاهکار ۲۰۱۸ روبروی ژاپن، بلژیک حسابی روحیه گرفت و در مسابقه بعدی‌ یکی از بهترین بردهای همه تاریخ‌اش را روبروی برزیل تجربه کرد. آن‌ها در بهترین جام جهانی‌شان یعنی جام جهانی روسیه در نهایت به جمع ۴ تیم برتر رسیدند. آیا بلژیک موفق می‌شود چنین تجربه‌ای را در آمریکا نیز تکرار کند؟ از این تیم هیچ چیز بعید نیست.