به گزارش اشراف- خدیجه معینی، طول عمر سالم” ما – تعداد سال‌های زندگی افراد در سلامت خوب – در بسیاری از نقاط جهان رو به کاهش است. محققان خاطرنشان می‌کنند که با افزایش طول عمر افراد، تعداد سال‌های زندگی آنها در شرایط بیماری افزایش می‌یابد.

وقتی صحبت از مغز می‌شود، کارهایی وجود دارد که می‌توانیم برای افزایش طول عمر سالم و طولانی‌تر انجام دهیم. اساساً، اگر در فعالیت‌های چالش‌برانگیز شرکت کنیم، در حال ایجاد چیزی هستیم که به عنوان “ذخیره شناختی” شناخته می‌شود – که تأثیر محافظتی بر مغز دارد.

راه‌های بی‌شماری برای انجام این کار به عنوان بخشی از زندگی روزمره وجود دارد. آلن گو، روانشناس از دانشگاه هریوت وات در ادینبورگ، اسکاتلند، می‌گوید: “در هر سنی که باشیم، کارهایی وجود دارد که می‌توانیم کم و بیش انجام دهیم که ممکن است مهارت‌های تفکر ما را کمی تقویت کند.”

یک استراتژی برای محافظت در برابر زوال شناختی مرتبط با سن، هدف قرار دادن بخش خاصی از مغز است.

بنابراین، محافظت از این ناحیه مغز می‌تواند به پیشگیری یا به تأخیر انداختن علائم کمک کند. به عنوان مثال، مطالعات نشان می‌دهد که رانندگان آمبولانس و تاکسی در مقایسه با سایر نقش‌ها، از کمترین میزان مرگ و میر مرتبط با آلزایمر برخوردارند، دقیقاً به این دلیل که محققان پیشنهاد می‌کنند این رانندگان بیشتر از مغز خود برای «پردازش فضایی» استفاده کرده‌اند. همچنین مدت‌هاست که مشخص شده است رانندگان تاکسی که سال‌ها بدون استفاده از نقشه، خیابان‌های شهر را یاد گرفته‌اند، هیپوکامپ بزرگتری دارند.

همه ما می‌توانیم با ورزش‌هایی مانند جهت‌یابی یا در کودکان، بازی با بلوک‌های ساختمانی، مهارت‌های فضایی خود را نیز تقویت کنیم. مسیریابی بدون استفاده از نقشه روی تلفن همراه نیز می‌تواند مفید باشد – زیرا استفاده از GPS با حافظه فضایی ضعیف‌تر مرتبط دانسته شده است. همچنین بازی‌های رایانه‌ای وجود دارند که اگر با دقت طراحی شوند، می‌توانند مفید باشند.

در راستای این موضوع، تحقیقات متعددی نشان داده‌اند که فعال ماندن از نظر اجتماعی ما را از زوال شناختی محافظت می‌کند. به عنوان مثال، افراد صد ساله با تعامل اجتماعی بالاتر، سلامت مغز بهتری دارند، در حالی که شرکت در فعالیت‌های اجتماعی در دوران میانسالی با توانایی شناختی کلی بالاتر در دوران پیری مرتبط بوده است.

این موضوع همچنین توسط یک مطالعه مشاهده‌ای بزرگ نشان داده شده است، که نشان می‌دهد کسانی که در میانسالی و اواخر عمر از نظر اجتماعی فعال‌تر بودند، 30 تا 50 درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل قرار داشتند، زیرا این امر باعث افزایش ذخیره شناختی می‌شد

تصور می‌شود که این به این دلیل است که اجتماعی ماندن به کاهش استرس کمک می‌کند و ما را در برابر چالش‌های زندگی مقاوم‌تر می‌کند.

یکی از پیش‌بینی‌کننده‌های بزرگ پیری خوب، تعداد سال‌های سپری‌شده توسط فرد در آموزش است. کسانی که زمان بیشتری را در آموزش می‌گذرانند، خطر زوال عقل کمتری را نشان می‌دهند. یادگیری در طول زندگی می‌تواند به ارتقای همان مزایای محافظت‌کننده از سلامت کمک کند. مغز ما با چالش و نوآوری رشد می‌کند، زیرا انجام این کار، نواحی مغز را که بیشتر در معرض پیری هستند، تقویت می‌کند. وقتی مغز خود را فعال نگه می‌داریم، نشان داده شده است که زوال شناختی را کند می‌کند.

در نهایت، آنچه واضح است این است که هر فعالیتی که مغز را تحریک کند برای سلامت کلی مفید است، چه یک مسیر جدید در پیاده‌روی باشد، چه خواندن پروست یا اولویت دادن به روابط اجتماعی. همه اینها به ایجاد یک مغز مقاوم کمک می‌کند و زوال مرتبط با سن را کند می‌کند، و همچنین زندگی را در این فرآیند لذت‌بخش‌تر می‌کند.