به گزارش اشراف-سیده مهدیه قرشی، مجموعه‌ای از تصاویر ماهواره‌ای از کارخانه کشتی‌سازی جیانگ نان، که توسط یک اندیشکده متمرکز در چین در سال 2020 منتشر شد، روند ساخت ناو هواپیمابر Type 002 چین را روشن می‌کند. این تصاویر یک سایت ساخت کشتی نظامی معمولی را نشان می دهد که مملو از یک حوضچه قابل سیل و دروازه های متعدد است. در حالی که تیرگی عکس‌ها تشخیص ابعاد ناوبر را دشوار می‌کند، به نظر می‌رسد بدنه این ناوبر چهل متر عرض و چهل و هشت متر طول دارد. اگر گزارش های قبلی دقیق باشد، نوع 002 بزرگتر و بسیار سنگین تر از نمونه های قبلی خود با جابجایی تا هشتاد و پنج هزار تن در مقابل شصت هزار تا هفتاد هزار تن خواهد بود. در عین حال، انتظار می رود که این ناوبر دارای یک سیستم محرکه معمولی باشد.

شاید چشمگیرترین جنبه توسعه ناوبر نوع 002 سرعت سرسام آور تولید و انتقال آن به نیروی دریایی ارتش آزادیبخش خلق (PLAN) باشد، که مقرر است در سال 2022 رونمایی شود. همچنین جدیدترین سلف تیپ 002، تیپ 001A، است که در سال 2013 ساخته شد و اگرچه هنوز تحت آزمایشات دریایی است، اما در اواخر سال 2016 خبر از اعلام آمادگی این ناوبر، جهت استفاده از آن در نبرد دریایی داده شد.

علاوه بر این، طبق گزارش‌ها، نیروی دریایی چین در حال برنامه‌ریزی برای جانشین تایپ 002 است: تایپ 003 با موتور هسته‌ای. گفته می شود که ناوبر نوع 002 ممکن است آخرین نوع از این گروه باشد. زیرا چین در مرحله بعدی چندین سکوی جنگی هواپیماهای هسته‌ای خواهد ساخت که این موضوع احتمال ساخت ناوبر 003 با موتور هسته ای را قوت می بخشد.

البته در این خصوص گمانه زنی های متعددی وجود دارد و ناظران می گویند به دلایل متعددی احتمالا چین پیش از اینکه ناوبر نیپ 001 خود را از نظر مهندسی و لجستیکی به عرصه بالفعل برساند، به سراغ توسعه تیپ 002 رفته است. مثلا تیپ e 002 مجهز به CATOBAR بر روی یک پلت فرم فنی کاملاً متفاوت از نوع ارزان تر و کمتر پیچیده سازگار با تیپ STOBAR 001 و 001A ساخته می شود. توسعه تیپ 002 چنان چالش طراحی منحصربه‌فرد برای صنایع دفاعی چین است که شاید آن‌ها احساس نمی‌کردند که همپوشانی فنی کافی بین این دو پروژه وجود داشته باشد تا به تعویق انداختن نوع 002 توجیه شود.

علاوه بر این، بی پروایی PLAN در پیگیری همزمان چندین پروژه بزرگ دولتی در واقع با دکترین توسعه نظامی چین به خوبی سازگار است. همانطور که یک کارشناس نظامی مستقر در پکن می گوید: “سنت چین این است که یک نسل در خدمت، نسل جدید در توسعه و نسل بعدی در دست مطالعه باشد.” در واقع، نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق چین در حال حاضر یک چرخه تولید تقریباً مشابه را دنبال می کند. در حالی که گرد و غبار به سختی روی نسل پنجم J-20 آنها نشسته است، آنها در حال توسعه یک جنگنده رادارگریز نسل ششم و حتی تحقیق در مورد نسل بعدی پس از آن هستند.

عجله چین برای رقابت با ایالات متحده به عنوان یک ابرقدرت ناو هواپیمابر، منعکس کننده این اعتقاد پکن است که بحران سوم تایوان برای چین حامل یک پیغام بود؛ اینکه چین نه می تواند از خط ساحلی یازده هزار مایلی خود دفاع کند و نه می تواند از نیروی دریایی در سرتاسر منطقه شرق آسیا محافظت نماید. لذا ایجاد یک ناوگان حامل مدرن و به به طور خاص شش مورد فوق الذکر تا تا سال 2035 برای چین امری ضروری است.