به گزارش اشراف- خدیجه معینی،خلق و خوی پایین مداوم، از دست دادن علاقه به فعالیت‌های قبلاً لذت‌بخش، کمبود انرژی، احساس بی‌ارزشی، تمرکز و اشتهای ضعیف و افکار خودکشی از علائم افسردگی اساسی هستند. درصد قابل توجهی از بزرگسالانی که از آن رنج می‌برند، از درمان‌های ضد افسردگی مرسوم تسکین زیادی نمی‌گیرند. در نتیجه پزشکان باید به دنبال درمان‌های جایگزین برای کمک به این بیماران باشند.

تی. گرگ ری، اپیدمیولوژیست روانپزشکی دانشکده پزشکی UConn، می‌گوید: “حداقل یک سوم بزرگسالان مبتلا به افسردگی به حداقل دو آزمایش درمان‌های ضد افسردگی مرسوم پاسخ نمی‌دهند. این بیماران به عنوان افسردگی مقاوم به درمان در نظر گرفته می‌شوند و درمان‌های جایگزین باید برای چنین بیمارانی در نظر گرفته شود.”

ری و همکارانش در هاروارد، ییل و دانشگاه تورنتو، در میان دیگران، دو مطالعه اخیر در JAMA Psychiatry دارند که داروهای موجود مورد استفاده در روش‌های جدید برای درمان افسردگی اساسی را ارزیابی می‌کنند. یکی به بررسی اثربخشی کتامین داخل وریدی و دیگری به بررسی ترکیب داروهای ضد افسردگی با داروهای ضد روان پریشی می‌پردازد.

کتامین در ابتدا به عنوان یک داروی بیهوشی سریع الاثر برای جراحی توسعه داده شد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد می‌تواند به سرعت افسردگی را در برخی افراد کاهش دهد. سازمان غذا و داروی ایالات متحده، اسکتامین، نسخه‌ای از مولکول کتامین، را به شکل اسپری بینی به عنوان درمانی برای افسردگی تأیید کرده است. اما کتامین داخل وریدی هنوز در حال ارزیابی است.

محققان ۲۶ مطالعه کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده موجود را که کتامین داخل وریدی را با گروه کنترل مقایسه می‌کردند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها دریافتند که کتامین در کوتاه مدت چند روز مؤثرتر از دارونما است، اما اثرات آن پس از چند هفته کمتر مشهود بود. و به نظر می‌رسید که کتامین تقریباً به خوبی اسکتامین عمل می‌کند. هر دو دارو در کاهش سریع انگیزه‌های خودکشی در افرادی که در معرض خطر فوری آسیب رساندن به خود بودند، بسیار مؤثر بودند.

دومین مطالعه روانپزشکی JAMA آنها، میزان اثربخشی ترکیب داروهای ضد افسردگی با داروهای ضد روان پریشی را در افراد مبتلا به افسردگی مقاوم به درمان مقایسه کرد. محققان یک متاآنالیز از ۲۲ مطالعه انجام دادند که هم به کاهش علائم افسردگی و هم به عوارض جانبی داروها می‌پرداخت. آنها دریافتند که برخی از داروهای ضد روان‌پریشی به طور قابل توجهی بیشتر به کاهش علائم افسردگی کمک می‌کنند. اما داروی ضد روان‌پریشی که بیشترین احتمال کمک را داشت، یعنی لوماتپرون، به دلیل عوارض جانبی، به احتمال زیاد توسط بیمار قطع می‌شد.

ری می‌گوید: “این مطالعات می‌تواند به طور بالقوه روانپزشکان و سایر پزشکان را راهنمایی کند تا این رویکردهای جدید را برای بیماران مبتلا به افسردگی متوسط ​​تا شدید که قبلاً به درمان‌های ضد افسردگی مرسوم پاسخ نداده‌اند، در نظر بگیرند.”

ری همچنین می‌افزاید: “ما قصد داریم مطالعات اپیدمیولوژیک در سطح جمعیت را برای بررسی بیشتر اثربخشی و ایمنی این گزینه‌های درمانی انجام دهیم.”